Zelfgeschreven betoog
De jurk van Mama
''Misbaksel, hoer, ouwe taart'' Dat riepen ze tegen mijn mama. Toen der tijd had ik geen besef waarom ze dat zeiden, maar nu weet ik dat maar al te goed. Het was 5 Augustus 2006. Toen nam mijn moeder me mee naar het strand. Die ochtend had mijn mama haar nieuwe jurk aangetrokken die ze overigens nog steeds heeft. Maar wat een verschrikking. Ik had gehoopt dat die jurk het daglicht nooit meer zal zien, want de jurk van mama moet verbrand worden.
De juk heeft een diepe decolleté, zo diep dat mannen erin lijken te verdrinken. Als vrouw van middelbare leeftijd hoor je niet zo een pikante jurk te dragen! Vrouwen horen zich te bedekken, zeker als ze op zekere leeftijd zijn. Bovendien kan ik me niet voorstellen hoe mijn vader zich heeft gevoeld elke keer toen mijn mama de jurk aan had.
Daarnaast was de jurk alles behalve modebewust. De jurk was geel. Nee niet zomaar geel, maar knalgeel, kanariegeel. En dan heb ik het nog niet eens over de roze stippen op de jurk. Dat is het toppunt van afgrijselijkheid als je het mij vraagt. Je ogen zullen pijn doen wanneer ze de jurk zien. Daarom is het beter voor iedereen als we die jurk verbranden.
De derde reden dat de jurk verbrand moet worden is dat de jurk afkomstig is uit een tweede hands winkel. Dat betekent dat je nooit weet wie of wat de jurk daarvoor heeft gedragen. Je weet niet met wat voor vunzige bacteriën de jurk in contact is geweest. Zelfs een wasbeurtje kan de jurk niet redden.
De jurk van Mama moet verbrand worden. De decolleté is veels te diep, de jurk spuuglelijk en de jurk is tweedehands. Genoeg redenen voor de verdwijning van de jurk. Als mijn mama morgen vraagt waar haar jurk is gebleven, dan weet ik van niets.
''Misbaksel, hoer, ouwe taart'' Dat riepen ze tegen mijn mama. Toen der tijd had ik geen besef waarom ze dat zeiden, maar nu weet ik dat maar al te goed. Het was 5 Augustus 2006. Toen nam mijn moeder me mee naar het strand. Die ochtend had mijn mama haar nieuwe jurk aangetrokken die ze overigens nog steeds heeft. Maar wat een verschrikking. Ik had gehoopt dat die jurk het daglicht nooit meer zal zien, want de jurk van mama moet verbrand worden.
De juk heeft een diepe decolleté, zo diep dat mannen erin lijken te verdrinken. Als vrouw van middelbare leeftijd hoor je niet zo een pikante jurk te dragen! Vrouwen horen zich te bedekken, zeker als ze op zekere leeftijd zijn. Bovendien kan ik me niet voorstellen hoe mijn vader zich heeft gevoeld elke keer toen mijn mama de jurk aan had.
Daarnaast was de jurk alles behalve modebewust. De jurk was geel. Nee niet zomaar geel, maar knalgeel, kanariegeel. En dan heb ik het nog niet eens over de roze stippen op de jurk. Dat is het toppunt van afgrijselijkheid als je het mij vraagt. Je ogen zullen pijn doen wanneer ze de jurk zien. Daarom is het beter voor iedereen als we die jurk verbranden.
De derde reden dat de jurk verbrand moet worden is dat de jurk afkomstig is uit een tweede hands winkel. Dat betekent dat je nooit weet wie of wat de jurk daarvoor heeft gedragen. Je weet niet met wat voor vunzige bacteriën de jurk in contact is geweest. Zelfs een wasbeurtje kan de jurk niet redden.
De jurk van Mama moet verbrand worden. De decolleté is veels te diep, de jurk spuuglelijk en de jurk is tweedehands. Genoeg redenen voor de verdwijning van de jurk. Als mijn mama morgen vraagt waar haar jurk is gebleven, dan weet ik van niets.
Reacties
Een reactie posten